سگ

معرفی کامل نژاد سگ شیواوا یا چی واوا

سگ نژاد شیواوا، اصالتی مکزیکی دارد و به‌دلیل جثه ریز، چهره بامزه و شخصیت پرانرژی‌اش محبوب است. این نژاد در دو نوع موکوتاه و موبلند دیده می‌شود. وزن آن حدود ۲.۷ کیلوگرم است و او را حیوانی هوشیار، بازیگوش و گاهی حساس می‌دانند.

طول عمرشان بالاست اما مستعد بیماری‌هایی نظیر مشکلات دندانی و مفصلی‌اند. ترکیب آن‌ها با نژادهای دیگر هم رایج است. در ادامه این مطلب با انواع نژاد، تغذیه مناسب، خلق‌وخو و شیوه نگهداری صحیح این سگ پرانرژی آشنا می‌شوید.

برای اینکه با دیگر نژادهای سگ هم آشنا شوید و درباره آنها بدانید؛ خواندن مقاله معرفی انواع نژادهای سگ را توصیه می‌کنیم.

نژاد سگ شیواوا

نژاد سگ شیواوا

در قرن شانزدهم، زمانی که فاتحان اسپانیایی وارد سرزمین‌های جدید شدند، در منطقه‌ای که امروزه به نام «ایالت چی‌واوا» در مکزیک شناخته می‌شود، سگ‌های کوچکی را یافتند. بعدها اسم این نژاد را شیواوا گذاشتند. به‌تدریج در اوایل قرن بیستم، خانواده‌ها آن را به‌عنوان حیوان خانگی پذیرفتند.

از همین رو، شیواوا نژاد ملی کشور مکزیک بوده و نامش را از ایالت چی‌واوا در مکزیک گرفته است؛ اما، هنوز منشاء دقیق این نژاد مشخص نیست. طبق یک نظریه پرطرفدار، این نژاد، از نژادی بزرگ‌تر به نام تک‌چی‌چی به‌وجود آمده است.

ویژگی های ظاهری سگ شیواوا

این سگ‌ها به‌خاطر اندازه کوچک بدنشان به «سگ کیفی» معروف هستند. معمولا ماده‌ها کمی از نرها بزرگ‌تر هستند؛ اما این اختلاف اندازه زیاد نیست. میانگین قد یک چیواوا بین 13 تا 20 سانتی‌متر است.

وزن

معمولا وزن شی‌واواها زیاد نیست و در حمل‌کردن آن‌ها مشکلی ایجاد نمی‌کند. وزن نرها و ماده‌ها معمولا از 2.7 کیلوگرم بیشتر نمی‌شود؛ اما گاهی وقت‌ها ممکن است وزن آن‌ها از این مقدار بالاتر برود.

شکل بدن

طول بدن سگ چی واوا کمی از قد آن بلندتر است؛ دنده‌های گردی دارد که برعکس بقیه نژادها، فرم بشکه‌ای ندارد؛ گردن آن‌ها کمی قوس دارد؛ سر آن‌ها شبیه به سیب است و فرم خاصی به این سگ می‌دهد؛ پوزه کوتاه و تیزی دارند؛ گوش‌های بزرگشان به‌سرعت از حالت عادی، با زاویه 45 درجه، بالا می‌آیند. همچنین، چشم‌های درشتی دارند که در برخی از شیواواها کمی بیرون‌زده هستند.

از نظر فک و دندان معمولا مشکلات زیادی دارند؛ به همین خاطر جلوزدگی و عقب‌ماندگی فک، از مشکلات رایج آن‌هاست. مراقبت از دهان و دندان چیواواها بسیار اهمیت دارد و شاید لازم باشد به‌صورت دوره‌ای به دامپزشک مراجعه کنید.

رنگ های سگ شیواوا

رنگ های سگ شیواوا

پوشش و خز شیواوا انواع مختلفی دارد. از همین رو ممکن است یک سگ شیواوا پشمالو با رشد موی زیاد ببینید؛ اما در سمت دیگر شیواوایی را پیدا کنید که رشد موی زیادی ندارد و عموما هم نیاز به اصلاح نخواهد داشت. ولی در کل، رنگ‌های بسیار متنوعی دارند. در ادامه رنگ‌های مختلف از شیواوا را -که توسط باشگاه کنل آمریکا (AKC) به رسمیت شناخته شده‌اند- آورده‌ایم:

  • مشکی
  • مشکی و قهوه‌ای روشن
  • آبی (خاکستری مایل به آبی) و قهوه‌ای روشن
  • شکلاتی
  • شکلاتی و قهوه‌ای روشن
  • کرمی
  • حنایی روشن / گوزنی
  • حنایی روشن و سفید
  • قرمز
  • مشکی و سفید
  • حنایی روشن با سایه مشکی
  • نقره‌ای با سایه مشکی
  • آبی (خاکستری مایل به آبی)
  • آبی و سفید
  • حنایی راه‌راه با ته‌مایه آبی
  • شکلاتی و سفید
  • شکلاتی با ته‌رنگ آبی
  • حنایی راه‌راه با ته‌مایه شکلاتی
  • حنایی روشن با سایه شکلاتی
  • کرمی و سفید
  • مشکی راه‌راه با ته‌مایه حنایی
  • طلایی
  • طلایی و سفید
  • قرمز و سفید
  • نقره‌ای
  • نقره‌ای و سفید
  • سفید

انواع نژاد سگ شیواوا

نژادهای ترکیبی زیادی از شیواوا وجود دارد. در این نژادها، ویژگی‌های مختلف شیواوا با دیگر نژادها کنار هم قرار می‌گیرد که البته این ترکیب‌ها ممکن است پر از خصوصیات غیرقابل‌ پیش‌بینی باشد. از بین انواع سگ شیواوا میکس، در ادامه شناخته‌شده‌ترین‌ها را آوردیم:

پوم‌چی یا سگ شیواوا پامر (ترکیب شیواوا و پامرانیان)

پوم‌چی یا سگ شیواوا پامر

پومچی با نام‌هایی همچون چیرنین، چی‌پام و پوم‌هواهوا هم شناخته می‌شود. این نژاد پوزه باریک و گوش‌های کشیده‌ای دارد که بی‌شباهت به روباه نیست؛ به همین دلیل به آن سگ شیواوا روباهی هم می‌گویند.

چورکی (ترکیب شیواوا و یورکی)

چورکی

این سگ‌ها به تحرک روزانه زیادی نیاز ندارند و برای زندگی آپارتمانی مناسب‌ هستند. به دلیل اندازه بسیار کوچکشان، برای خانواده‌هایی با کودکان بزرگ‌تر که رفتار ملایمی دارند، گزینه‌ای ایمن‌تر محسوب می‌شوند.

رت‌چت (ترکیب شیواوا و رت‌تریر)

این سگ بسیار بازیگوش، پرانرژی و ماجراجو است. به‌خاطر داشتن روحیه لجبازی، بهتر است با تشویق و آموزش مثبت او را تربیت کنید.

سگ شیواوا اشپیتز (ترکیب شیواوا و اشپیتز)

سگ شیواوا اشپیتز

بسیار پرانرژی و وفادار است. با وجود جثه‌ای کوچک، رفتاری تهاجمی دارد و مناسب برای نگهبانی در محیط آپارتمانی است.

چی‌پو (ترکیب شیواوا و پودل)

چی‌پو رنگ‌ها و پوشش‌های متنوعی دارد. ممکن است ویژگی‌های ضد حساسیت پودل را به ارث ببرد. هوش بالا و تمایل زیاد او به بازی و فعالیت، چی‌پو را به یک همراه مناسب برای کودکان تبدیل کرده است.

چاگ (ترکیب شیواوا و پاگ)

چاگ

چاگ، از ترکیب چیواوا و پاگ به دنیا آمده است. با وجود نیاز کم به تحرک، برای حفظ آرامش رفتاری‌اش به توجه و تعامل مداوم نیاز دارد.

چی‌وینی (ترکیب شیواوا و داشهاند)

این نژاد همه را با هوشیاری و سرسختی‌اش شگفت‌زده می‌کند. این سرسختی را از نژاد داشهاند به ارث برده است.

شی‌چی (ترکیب شیواوا و شی‌تزو)

شی‌چی

شیچی سگی اجتماعی، مهربان و عاشق نوازش است. حتی احتمال دارد با گربه‌ها هم دوست شود. این نژاد، بازی‌های فکری و آموزشی را دوست دارد.

چی‌گی (ترکیب شیواوا و کورگی)

همان‌طور که در عکس سگ چی واوا از این نژاد مشخص است، ویژگی بارز ظاهری چی‌گی، گوش‌های بلند اوست. بسیار کنجکاو، باهوش و با اعتماد‌به‌‌نفس است. از تشویق‌های صاحبش بسیار لذت می‌برد.

جک‌چی (ترکیب شیواوا و جک راسل تریر)

جک‌چی

پرجنب‌و‌جوش و مستقل است و به فعالیت بدنی مداوم نیاز دارد. جک‌چی همراهی پرانرژی و سرگرم‌کننده برای خانواده‌ها محسوب می‌شود.

چیگل (ترکیب شیواوا و بیگل)

چیگل

با خانواده و حیوانات دیگر بسیار مهربان است. تمایل زیادی به واق‌واق دارد که با آموزش خوب، می‌توان این رفتار را مدیریت کرد. چیگل عاشق توجه و داشتن گوشه‌ای اختصاصی برای خودش است.

مال‌چی (ترکیب شیواوا و مالتیز)

نیاز دارد همیشه صاحب خود را همراهی کند و کمی هم ریزش مو دارد. این نژاد، همنشینی مناسب برای خانواده‌هایی است که به سگ‌های کم‌زحمت علاقه دارند.

رفتار و عادات سگ شیواوا

اندازه کوچک سگ‌های شیواوا باعث می‌شود بتوانید آن‌ها را به‌راحتی به هرجایی ببرید. این موضوع، هم می‌تواند یک نقطه قوت باشد و گاهی وقت‌ها هم یک نقطه ضعف؛ چون زمانی که شیواوا را همیشه به مکان‌های مختلف ببرید، ممکن است باعث اضطراب جدایی شود.

برای جلوگیری از این مشکل سعی کنید در خانه یک مکان مشخص برای او مشخص کنید. اسباب‌بازی‌های زیاد و یک جعبه کوچک مشخص به‌عنوان خانه، می‌تواند مفید باشد. برعکس جثه کوچکشان، بسیار پرانرژی و بازیگوش هستند؛ بنابراین، نیاز دارند فعالیت زیادی داشته باشند. انواع بازی‌ها و پیاده‌روی در پارک، به حفظ سلامت آن‌ها کمک می‌کند.

شیواواها همچنین یکی از بهترین انواع سگ برای نگهداری در آپارتمان و خانه به حساب می‌آید.

طول عمر سگ شیواوا

شیواوا طول عمری بین 14 تا 16 سال دارد؛ حتی ممکن است به 20 هم برسد. عواملی مانند تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم و مراقبت‌های بهداشتی در افزایش طول عمر شیواوا موثر است. برای اینکه درباره طول عمر سگ ها بیشتر بدانید؛ مقاله روش های افزایش طول عمر سگ را حتما بخوانید.

خلق و خو و رفتارهای سگ شیواوا

شی‌واوا به‌عنوان سگی وفادار، جسور و باهوش شناخته می‌شود. این نژاد معمولا تمایل دارد نزدیک صاحبش بماند و بسیار وابسته است. زمانی که با افراد غریبه مواجه شود، با احتیاط رفتار می‌کند و حتی ممکن است پرخاشگر شود.

رابطه با کودکان و سایر حیوانات

رابطه شیواوا با کودکان و سایر حیوانات

این پت بامزه، سعی می‌کند از خود و خانواده دفاع کند. در مواقع حساس، حتی زمانی که با سگ‌های بزرگ‌تر از خود مواجه می‌شود، بسیار با اعتماد‌به‌نفس ظاهر می‌شود و صداهای بلندی ایجاد می‌کند. در کل این نژاد تمایلی به روابط اجتماعی گسترده ندارد و ترجیح می‌دهد در آغوش صاحبش باشد.

شیواوا جثه کوچکی دارد و کودکان به‌راحتی می‌توانند آن را بلند کنند؛ اما خود سگ شی واوا ارتباط فیزیکی زیاد را دوست ندارد. بنابراین، شیواوا برای خانواده‌هایی مناسب است که فرزندانی با سن بالاتر از هشت سال دارند و می‌دانند چگونه باید با سگ رفتار کنند. اگر شیواوا از سنین کم با حیوانات دیگری بزرگ شده باشد، در آینده می‌تواند به‌خوبی با آن‌ها کنار بیاید. اما، این موضوع باعث نمی‌شود نسبت به حیوانات دیگر رفتار تهاجمی نداشته باشد.

نکات مهم نگهداری از سگ شیواوا

شیواوا سگ بسیار سازگاری است؛ اما به‌یاد داشته باشید فضای مناسبی برای فعالیت و بازی به او بدهید. با وجود این‌که به صاحب خود وابستگی زیادی دارد؛ اما می‌تواند بیشتر وقت‌ها مستقل باشد. مثلا، خودش به‌تنهایی با اسباب‌بازی‌هایش بازی کند یا یک پازل را خودش حل کند.

نظافت

اگر شیواوا موی بلندی داشته باشد، نیاز است که حداقل یک بار در هفته موهایش را شانه بزنید تا گره نخورد. سگ‌های موکوتاه نسبت به سگ‌های موبلند، زحمت نظافتشان کم‌تر است و فقط به نظافت دوره‌ای نیاز دارند. کوتاه نگه‌داشتن ناخن‌ها، بررسی گوش‌ها و مسواک‌زدن، از دیگر مواردی است که باید به آن توجه کنید.

نقطه ضعف نگهداری

نقطه ضعف نگهداری شیواوا

در نگهداری از سگ شی هوا هوا، با وجود جذابیت‌ها و ویژگی‌های مثبتشان، نکات منفی و چالش‌هایی هم وجود دارد. در ادامه به آن‌ها اشاره می‌کنیم:

  • واق‌واق بیش از حد: اگر خوب تربیت نشده باشد، ممکن است سروصدای زیادی ایجاد کند که برای ساکنان آپارتمان مشکل‌ساز است.
  • اضطراب جدایی: اگر زیاد او را تنها بگذارید، دچار اضطراب جدایی می‌شود. در نتیجه، رفتارهایی مخرب مانند جویدن اشیا، پارس‌کردن بی‌وقفه یا بی‌قراری از او سر می‌زند.
  • آسیب‌پذیری مینیاتوری‌ها: سگ شی هوا هوا مینیاتوری از بقیه آسیب‌پذیرتر است و معمولا مشکلات سلامتی زیادی را تجربه می‌کند. نگهداری از آن‌ها می‌تواند چالش‌های بیشتری داشته باشد.
  • نیاز به اجتماعی‌سازی و آموزش مستمر: بدون آموزش کافی، ممکن است رفتارهایی مانند پرخاشگری، ترس از افراد یا حیوانات جدید یا محافظت افراطی از منابع (مانند غذا و اسباب‌بازی) را در آن‌ها مشاهده کنید.

آموزش و تربیت سگ شیواوا

شیواوا با وجود جثه‌ کوچک‌، بسیار فعال و پرانرژی است. حداقل به ۳۰ دقیقه تحرک روزانه نیاز دارد. از حدود چهارماهگی می‌توانید او را به پیاده‌روی‌های سبک عادت دهید؛ در حالی‌که پیش از آن، بازی‌های کوتاه‌مدت، گزینه‌ای مناسب برای تقویت مفاصل در حال رشد است.

فرایند آموزش باید از سنین پایین آغاز شود تا مهارت‌های اجتماعی شکل بگیرد. گاهی ممکن است برنامه آن‌طور که انتظار دارید پیش نرود؛ اما با صبر و تشویق، رفتارهای مطلوب را یاد می‌گیرد. شیوه‌های مبتنی‌بر پاداش، به‌ویژه در آموزش ترفندها و فرمان‌های پایه، اثربخشی بیشتری دارند.

اگر می‌خواهید به طور کامل با شیوه تربیت سگ ها آشنا شوید؛ خواندن مقاله مرتبط با آن را که لینک شده است را از دست ندهید.

تغذیه سگ شیواوا

تغذیه سگ شیواوا

رژیم غذایی شیواوا بسته‌به سن و وضعیت سلامتی او می‌تواند متفاوت باشد؛ اما در همه‌ موارد باید یک غذای کامل و متعادل برای حفظ وزن و سلامت عمومی حیوان در نظر گرفته شود. برای تعیین میزان دقیق غذای مورد نیاز، مشورت با دامپزشک ضروری است. معمولا توصیه می‌شود وعده‌ روزانه به دو بخش تقسیم شود تا دستگاه گوارش حیوان بهتر عمل کند و سطح انرژی او در طول روز حفظ شود.

استفاده از خوراکی‌های تجاری باکیفیت که به‌طور خاص برای غذای سگ چی واوا تولید شده‌اند، گزینه‌ای مناسب برای تغذیه روزانه به‌شمار می‌رود. اگر در کنار این رژیم، از تشویقی‌ها هم برای آموزش یا پاداش استفاده می‌کنید، باید مقدار آن را از سهم روزانه‌ غذای اصلی کم کنید. در حالت ایده‌آل، تشویقی‌ها نباید بیش از ده درصد کالری مصرفی روزانه را تشکیل دهند تا تعادل تغذیه‌ای حیوان به‌هم نخورد.

ایجاد نظم غذایی به تثبیت عادت‌های تغذیه‌ای کمک می‌کند و سیستم گوارش را هماهنگ نگه می‌دارد. همچنین، بهتر است میان غذاخوردن و انجام فعالیت‌های بدنی، فاصله‌ زمانی مناسبی در نظر بگیرید تا از مشکلات گوارشی یا ناراحتی‌های بدنی پیشگیری شود.

خوراکی‌های ممنوعه

سگ‌ها می‌توانند بعضی از خوراکی‌های انسان را استفاده کنند؛ اما، بعضی از این خوراکی‌ها به آن‌ها آسیب می‌زنند. در ادامه لیستی از خوراکی‌هایی را آوردیم که سگ شی هواوا نباید آن‌ها را مصرف کند:

  • شکلات: بسته‌به نوع و مقدار شکلات و وزن سگ، می‌تواند سمی باشد. علائم مسمومیت شامل استفراغ، اسهال، بی‌قراری و تپش قلب شدید است.
  • انگور وکشمش: این میوه‌ها می‌توانند باعث نارسایی کلیه شوند.
  • پیاز، سیر و تره‌فرنگی: این ترکیبات می‌توانند منجر به کم‌خونی شدید شوند.
  • زایلیتول (Xylitol): شیرین‌کننده‌ای مصنوعی است که در آدامس‌ها، شیرینی‌ها و برخی محصولات بدون قند وجود دارد. مصرف آن می‌تواند باعث افت شدید قند خون و نارسایی کبد شود.
  • مغز ماکادمیا: مصرف این مغز می‌تواند منجر به ضعف، سفتی عضلات، لرزش و افزایش دمای بدن شود.
  • الکل: حتی مقدار کم آن می‌تواند روی سیستم عصبی تاثیر بگذارد و باعث خواب‌آلودگی، افت دمای بدن، افت قند خون و حتی کما شود.
  • کافئین: محرکی قوی است که می‌تواند باعث تحریک بیش‌ از حد سیستم عصبی، عضلات و قلب شود.
  • پسماند غذایی کپک‌زده: کپک‌ها (مایکوتوکسین‌ها) ممکن است باعث استفراغ، لرزش شدید عضلات، افزایش دمای بدن و در موارد شدید تشنج شوند.

برنامه غذایی پیشنهادی

این برنامه برای یک شیواوا بالغ سالم با وزن متوسط حدود ۲ تا ۳ کیلوگرم و فعالیت متوسط ارائه شده است. اگر حیوان خانگی شما مشکلی دارد، بهتر است ابتدا با دامپزشک مشورت کنید.

زمان وعده نوع غذا مقدار نکته
8 تا 9 صبح صبحانه غذای خشک مخصوص نژادهای کوچک

یا

غذای مرطوب کنسروی

30 گرم/

 

 

 

40 تا 50 گرم

میان‌وعده ظهر (اختیاری) بیسکویت مخصوص سگ یا لقمه تشویقی ۱ تا ۲ عدد کوچک (حداکثر ۵٪ کالری روزانه) مخصوص آموزش یا تشویق، نه جایگزین وعده اصلی
5 تا 6 عصر شام مشابه وعده صبح (خشک یا مرطوب) یک‌چهارم پیمانه غذای خشک یا 40 تا 50 گرم غذای مرطوب حفظ تعادل وعده‌ها برای جلوگیری از اضافه‌وزن
میان‌وعده شبانه (اختیاری) کمی ماست ساده بدون قند یا یک تکه سیب (بدون دانه)

 

۱ قاشق غذاخوری یا یک تکه کوچک فقط گاهی برای تنوع، نه هر شب

بیماری های سگ شیواوا

شیواوا از نژادهایی است که سلامت عمومی خوبی دارد؛ اما مستعد برخی بیماری‌های خاص است. آشنایی با این بیماری‌های سگ می‌تواند به شما کمک کند مدیریت بهتری داشته باشید.

چاقی: یکی از مشکلات رایج، اضافه‌وزن است که بیشتر در شیواواهای موبلند دیده می‌شود. این موضوع مشکلاتی مثل دیابت، مشکلات مفصلی، بیماری‌های قلبی و تنفسی ایجاد می‌کند. رژیم غذایی اصولی و فعالیت مستمر در بهبود این مشکل بسیار اهمیت دارد.

دررفتگی کشکک زانو: در این عارضه، کشکک زانو از جای خود خارج می‌شود که با لنگی متناوب یا نگه‌داشتن یک پای عقب هنگام راه‌رفتن همراه است. تغذیه مناسب، مکمل‌های مفصلی و فیزیوتراپی می‌تواند روند پیشرفت این بیماری را کم کند.

بیماری‌های دهان و دندان: به دلیل دهان کوچک سگ شی هواوا و تراکم بالای دندان‌ها، تجمع جرم و پلاک بسیار رایج است. باقی‌ماندن دندان‌های شیری هم این مشکل را تشدید می‌کند. مسواک‌زدن منظم، جرم‌گیری دوره‌ای و کشیدن دندان‌های اضافه در حفظ سلامت دهان بسیار موثر هستند.

نای فرو‌ریخته: در این بیماری، نای سگ به دلیل ضعف غضروفی به‌تدریج فرو می‌ریزد و تنفس را دشوار می‌کند. علائمی همچون سرفه‌های شبیه «بوق غاز»، خس‌خس و تنگی نفس از نشانه‌های آن هستند. مدیریت وزن، دوری از آلرژن‌ها و استفاده از مهارکننده‌های سرفه برای کنترل علائم مفید است. برای پیشگیری از فشار بر نای، استفاده از هارنس به‌جای قلاده گردنی هنگام پیاده‌روی، ضروری است.

نارسایی قلبی: در نارسایی قلبی با برگشت خون به سمت عقب در قلب، باعث بزرگ‌شدن قلب و واردشدن فشار بیشتر به آن می‌شود. علائم شامل سرفه‌های مزمن، ضعف، تنگی نفس و حتی غش‌کردن است.

نقص مادرزادی PDA: در این بیماری مادرزادی، یکی از رگ‌های خونی اصلی پس از تولد بسته نمی‌شود و خون به‌طور غیرطبیعی به ریه‌ها منتقل می‌شود. این وضعیت می‌تواند باعث فشار زیاد به قلب و ریه شود. درمان تنها از طریق جراحی ممکن است و باید در سنین پایین انجام شود.

هیدروسفالی: هیدروسفالی بیماری‌ای است که در آن مایع مغزی درون جمجمه جمع می‌شود و به مغز فشار وارد می‌کند. این بیماری معمولا مادرزادی است و می‌تواند باعث علائمی مانند تشنج، گیجی، حرکات نامتعادل و بیرون‌زدگی چشم شود.

مشکلات چشمی: شیواوا مستعد بیماری‌های چشمی مانند گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، خشکی مزمن چشم و آب مروارید است. علائم آن شامل قرمزی چشم، ترشحات، مالیدن چشم و کاهش بینایی می‌شود.

لگ-کالو-پرتس: این بیماری در 6 تا 9 ماهگی رخ می‌دهد و بر اثر کاهش خون‌رسانی به مفصل ران، باعث تحلیل رفتن استخوان می‌شود. علائم آن شامل لنگیدن، درد و کاهش تحرک در پای عقب است. درمان اغلب به‌صورت جراحی انجام می‌شود.

مشکلات زایمان: شیواوا سر بزرگی دارد و به دلیل کوچک‌بودن لگن مادر، زایمان طبیعی بسیار خطرناک است. معمولا دامپزشک‌ها سزارین انجام می‌دهند.

هیپوگلیسمی: در سنین پایین، جثه کوچک است و اگر متابولیسم بالا باشد، قند خون به‌شدت کاهش پیدا می‌کند. علائم آن شامل بی‌حالی، ضعف، عدم اشتها، تشنج یا حتی غش است. برای پیشگیری، وعده‌های غذایی باید منظم و کافی باشند.

نگهداری از سگ شیواوا برای چه افرادی مناسب است؟

نگهداری از سگ شیواوا

برای افرادی که زمان کافی برای این نژاد پرانرژی دارند، مناسب است. به‌دلیل اندازه کوچکش، آسیب‌پذیر است و به مراقبت نیاز دارد. همچنین، مراقبت‌های بهداشتی ساده‌ای مانند برس‌زدن هفتگی، حمام ماهانه و کوتاه‌کردن ناخن‌ها کافی است؛ اما باید مراقب بیماری‌های احتمالی هم باشید.

نگاهی کلی به دنیای شیواواها

سگ نژاد شیواوا، برعکس جثه‌ کوچکش، اعتماد‌به‌نفس فوق‌العاده‌ای دارد. بازیگوش و پرانرژی است و طول عمر بالایی دارد؛ به‌راحتی با زندگی آپارتمانی سازگار می‌شود و نگهداری از آن آسان است.

مانند هر نژاد دیگری، مستعد برخی بیماری‌هاست و ممکن است نیاز باشد تحت نظر دامپزشک قرار گیرد. سگ چی واوا اجتماعی نیست و در برابر افراد غریبه و دیگر حیوانات ممکن است رفتار پرخاشگرانه داشته باشد. اگر تجربه نگهداری از نژاد شیواوا را دارید، تجربیات خود را با ما به اشتراک بگذارید.

سوالات متداول

آیا شیواوا برای زندگی در آپارتمان مناسب است؟

بله؛ شیواوا به‌دلیل جثه کوچک و نیاز کم به فضای زیاد، گزینه‌ای ایده‌آل برای زندگی آپارتمانی است.

آیا شیواوا با کودکان و سایر حیوانات خانگی سازگار است؟

در صورت آموزش درست و اجتماعی‌شدن از سن پایین، شیواوا می‌تواند رابطه خوبی با کودکان و حیوانات دیگر برقرار کند.

آیا شیواوا نژاد پر سر و صدایی است؟

شیواوا می‌تواند نسبت به صداها یا غریبه‌ها حساس باشد؛ اما با آموزش صحیح، می‌توان میزان پارس‌کردن او را کنترل کند.

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا